Vrij en op de schouders van

Wie een Oud-Katholieke eredienst bijwoont, zal rijkelijk rooms-katholieke rituelen, gebruiken, gebeden, geuren en kleuren en nog veel meer herkennen. In de vorm zijn er vele overeenkomsten met de Rooms Katholieke Kerk zichtbaar. Wie scherper ziet en luistert, zal ook de eigenheden van de Oud-Katholieke kerk op het spoor komen.
De Oud-Katholieke kerk staat in de katholieke traditie en zij kiest haar eigen nieuwe bisschop, als de vorige zijn bisschopsstaf neerlegt. In deze verkiezing nemen de geestelijken, de gelovigen en de theologen een eigen plaats in.
Binnen de Oud-Katholieke kerk wordt zeer gehecht aan de eigen persoonlijke verantwoordelijkheid van elke individuele gelovige. Het nemen van beslissingen op vele levensgebieden is een persoonlijke aangelegenheid. De vrijheid van het eigen geweten wordt als een groot goed beschouwd.
Ten slotte: gelovig zijn is niet enkel staan op de schouders van de voorouders en het doorgeven van wat voorgegeven is ( in de liturgie, in het geloofsleven, en zo verder). Gelovig zijn - op de oude katholieke wijze - is met name ook gelovig katholiek te zijn in deze tijd, in deze eeuw. De schrift, het Oude en Nieuwe Testament en de traditie, wat overgeleverd is van alle eeuwen tot nu toe vormen de dragers zijn van het huidige gelovig leven. De katholieke kerk heeft ten allen tijde de opdracht in gesprek te zijn en te blijven met actuele maatschappelijke ontwikkelingen. Uit deze opstelling volgt, dat de priester vrij is in zijn keuze van de inriching van zijn persoonlijk leven. Een celibatair leven is een persoonlijke keuze en geen verplichting. Dus is het verplichte celibaat voor de priesters afgeschaft. Een ander gevolg is de openstelling van het ambt voor vrouwen. Het volgen van de roepstem van de Eeuwige om tot je bestemming als priester te komen is niet voorbehouden aan enkel mannen.
Daarom: vrouwen, die hun roeping willen volgen, kunnen zich op dit ambt voorbereiden.
Daarom: homosexuele mannen, lesbische vrouwen kunnen hun roeping volgen. Momenteel gaan zij voor in de eucharistie. Daarom: de zegen wordt gegeven aan de vrouw, die haar geliefde vrouwelijke partner is getrouwd; aan de man, die met zijn geliefde mannelijke partner is gehuwd.