Een statie is een parochie in opbouw...
Sinds het einde van de jaren zestig van de vorige eeuw komen Oud-Katholieken in Twente en omstreken samen voor het vieren van de eucharistie. De statie Twente is de meest oostelijke voorpost van de Oud-Katholieke Kerk van Nederland, die haar meeste parochies heeft in het westen van het land. De dichtstbijzijnde parochies bevinden zich in Arnhem, Amersfoort en Groningen. Voor velen te ver. Goede raad is niet duur: de pastoor van de parochie van Arnhem komt een maal in de maand naar Overijssel en viert daar de eucharistie op de oud-katholieke wijze. Inmiddels komen de gelovigen zo 'n kleine veertig jaar samen.
Op diverse plaatsen zijn zij in de provincie samengekomen: in huiskamerdiensten, op de deel van de woonboerderij van een van de parochianen, in de kapel van het ziekenhuis. Maar vanwege de onaangename associatie van ziekte en dood en Oud-Katholiek en vanwege geplande verbouwingen in het ziekenhuis, is een zoektocht begonnen naar een nieuwe kerkplek. Deze is sinds enige jaren gevonden in het dorp Lonneker nabij Enschede in de kapel ' Uit Liefde', waar we in de voormalige Hervormde Gemeente, nu PKN, een goede gastheer en gastvrouw treffen.
Nu weet U nog steeds niet, wat een statie is. Hierboven wordt reeds gezegd, dat de statie een parochie in opbouw is. In het verloop der jaren is de groep gelovigen langzaam gegroeid. De groep gelovigen is zo groot geworden, dat zij van een kleine kerngroep binnen de parochie van Arnhem zich heeft losgemaakt en een zelfstandige groep is geworden.
Te groot voor de parochie Arnhem. Te klein om een eigen parochie te worden.
Te groot om slechts een maal in de maand een dienst te houden; te klein om elke zondag samen te komen. Daarom is als voorlopige gulden middenweg gekozen om twee maal in de maand samen te komen.
Te klein om zelfstandig een kerkgebouw te onderhouden. Te groot om het in een huiskamer vol te houden. Daarom vieren we de diensten in de kapel 'Uit Liefde', een kapel met een oude katholieke uitstraling.
Rector
En wat is nu een rector. Dat is de titel van de pastor van de statie. Omdat deze titel niet zo bekend is (de rector, dat is toch de hoogste baas op het Gymnasium!), is er voor gekozen de pastor van de statie aan te spreken met de wel bekende titel van pastoor.
Pastoor: in het katholieke Twente een nog wel bekende aanspreektitel voor de man en vrouw (ja, in de Oud-Katholieke kerk ook de vrouw), die voorgaat in de kerkdienst op zaterdagavond, die in de Oud-Katholieke statie ook eucharistie genoemd wordt.
Eerst maar tot zover.
Welke goed herinneringen zouden wij in steen willen graveren?
Twee vrienden liepen door de woestijn. Op enig moment tijdens de reis
kregen e ruzie en de ene vriend sloeg de ander in het gezicht. Degene
die geslagen werd, was gekwetst, maar zonder iets te zeggen schreef hij
in het zand: "Vandaag sloeg mijn beste vriend mij in het gezicht!"Ze
liepen verder totdat ze een oase vonden, waar ze besloten een bad te
nemen. Degene die was geslagen, raakte vast in de modder en dreigde te
verdrinken, maar de vriend redde hem. Nadat hij was bijgekomen, schreef
hij op een steen: "Vandaag rede mijn beste vriend mijn leven". De
vriend die had geslagen en zijn beste vriend had gered vroeg hem: "Nadat
ik je had geslagen, schreef je in het zand en nu schrijf je op een
steen, waarom?" De andere vriend antwoordde: "Als iemand ons pijn doet
moeten we in het zand opschrijven, waar de wind van vergeving het kan
uitwissen. Maar als iemand iets goeds doet voor ons, moeten we het in
steen graveren, waar geen wind het ooit kan uitwissen. Leer om je pijn
in het zand te schrijven en om je goede ervaringen in steen te graveren."
Bron onbekend,