
Zaterdag 9 mei 2009, ging pastoor Klaas Jan Homan voor de eerste keer voor in de viering van de Eucharistie in de statie Twente, in de kapel in Lonneker.
Sinds 1 mei 2009 is pastoor Homan dé pastoor voor de Statie van de heilige Lebuïnis voor Twente en Omstreken.
De secretaris van het bestuur, mevrouw Liesbeth Wisselo, las de benoemingsakte voor van de aartsbisschop van Utrecht, mgr. dr Joris Vercammen.
Foto boven: Alles is ingereedheid gebracht en in afwachting van hen die komen.

Ik zal opgaan tot het altaar Gods.
Tot God, die altijd weer mijn ziel met vreugd vervult.

Bewieroking van het altaar

Pastoor Klaas Jan Homan leest het Evangelie over de wijnstok en de ranken.

De gaven worden bereid. Water en wijn worden één.
God deelt ons mens-zijn en neemt ons op in zijn goddelijk leven.

Stil gebed

Twee misdienaars van de statie Twente
Welke goed herinneringen zouden wij in steen willen graveren?
Twee vrienden liepen door de woestijn. Op enig moment tijdens de reis
kregen e ruzie en de ene vriend sloeg de ander in het gezicht. Degene
die geslagen werd, was gekwetst, maar zonder iets te zeggen schreef hij
in het zand: "Vandaag sloeg mijn beste vriend mij in het gezicht!"Ze
liepen verder totdat ze een oase vonden, waar ze besloten een bad te
nemen. Degene die was geslagen, raakte vast in de modder en dreigde te
verdrinken, maar de vriend redde hem. Nadat hij was bijgekomen, schreef
hij op een steen: "Vandaag rede mijn beste vriend mijn leven". De
vriend die had geslagen en zijn beste vriend had gered vroeg hem: "Nadat
ik je had geslagen, schreef je in het zand en nu schrijf je op een
steen, waarom?" De andere vriend antwoordde: "Als iemand ons pijn doet
moeten we in het zand opschrijven, waar de wind van vergeving het kan
uitwissen. Maar als iemand iets goeds doet voor ons, moeten we het in
steen graveren, waar geen wind het ooit kan uitwissen. Leer om je pijn
in het zand te schrijven en om je goede ervaringen in steen te graveren."
Bron onbekend,