Meditatie van de Maand

De bijbel- en stiltetuin in Lonneker

In Lonneker (bij Enschede) staat de kapel ´Uit Liefde´.

Bij deze kapel 'Uit Liefde' bevindt zich een tuin waarop verschillende typeringen van toepassing zijn: bijbeltuin, stiltetuin en symboolplantentuin. Deze kleine tuin bestaat uit twee gedeeltes, met als middelpunt een vijver met een kruik als verwijzing naar de Bron van het leven.

Achterin de tuin staan banken. Vooral dit gedeelte ademt de sfeer van meditatie/stilteplek. Een deel van de planten zijn symboolplanten. De vrij toegankelijke tuin is enerzijds bedoeld als stiltetuin, maar ook als ontmoetingsplaats voor elkaar en de mensen uit de buurt.

In de tuin zijn veel soorten aanwezig die in de bijbel genoemd worden. Het zijn niet alleen kruiden zoals de klaproos, maar ook een boomsoort als de vijg. Ook de druif is aanwezig die van nature een klimplant is. Sommige planten zoals de oleander zijn niet winterhard en staan daarom in een pot, waardoor ze 's winters binnen worden gezet.

Aan de muur hangt een lessenaar met daarin een map waarin de planten die in de tuin staan zijn vermeld met daarbij behorende bijbelteksten.

Er is een bijbel om die teksten in een groter verband na te kunnen lezen. En er is een informatieblad beschikbaar over het ontstaan van de tuin. Bij de planten staan naambordjes. De tuin wordt door vrijwilligers onderhouden Na afspraak kan een rondleiding verzorgd worden.

De Bijbel- en stiltetuin bij de kapel "Uit Liefde" is te vinden aan de Dorpsstraat 44, Lonneker (bij Enschede)

AAN DE ZON

Zon kom op, maak een dag.
De nacht duurde lang genoeg.

De zon, hij woont in het huis van zijn vader,
veert overeind en wast zich
in de bron aller sterren.
Een mooie avontuurlijke jongen
van twaalf is de zon
hij heeft de woorden gespeld
de boeken gelezen
hij heeft langs de zelfkant gezworven
hij kent ze wel, die van de wereld.
Hij zet zijn eerste schreden voorzichtig
en daalt als dauw op de velden,
de zevende dag van de zomer.

Hij zal over zeeën schrijden
stranden overstralen, hij heeft
een spel in de zin:

met open lippen, gespreide armen
iedereen en allen tezamen omvatten -
één seconde doet hij zijn faraonische
dubbelganger, de slavendrijver, vergeten.

Hij zal de kinderen der witten
roden en bruinen
en die der zwarten doen laaien.

Jij, jongen, jij licht van de wereld,
jij houdt van de kwaden niet meer of minder
dan van de goeden, wie kan
jouw harde en zachte kussen vergeten?

Niet die in het hol van hun puin
met dichte ogen liggen te wachten,
niet de versjacherde meisjes,
niet in hun kerkers de boeven.

Niet wij die jou hebben geweten
en straks weer de nacht ingaan.

            Huub Oosterhuis  

                  Α     Ω

Zon
Het lichtende en verwarmende hemellichaam
dat aan onze aarde en de overige planeten
licht en warmte geeft
en voor ons meer dan één schijnbare beweging heeft.
De zon
volgens 'Het Groot Woordenboek der Nederlandse Taal', bijgenaamd de Dikke Van Dale:
Zij - de zon is vrouwelijk -
staat weer stralend aan de hemel,
maakt geen onderscheid naar ras, kleur en sekse,
kijkt vanuit de hoge op ons neer
en over haar schouder kijkt de Here God (m) mee.
Zij, de zon laat haar licht schijnen over goeden en kwaden. Zij geeft licht en warmte aan de mens hier op aarde.
En de grote dichter van het boek prediker
laat zijn dichtersader volstromen met zon:
Zij komt op en zijn gaat onder.
Onder de zon is de mens wijs en tobt zich af.
Kwaad en onderdrukking heb ik gezien onder de zon.
Er is niets nieuws onder de zon.
Echt waar: echt niets nieuws?
Dat belooft niet veel goeds voor de toekomst.
Dan zal ons verdere leven bestaan
uit de herhaling van het tot heden geleefde leven:
de mens slaagt met al zijn en haar zelfkennis,
met al zijn inkeer
niet in een echte ommekeer,
in een wending ten goede,
hoe zeer hij zich daartoe ook inspant.
En de zon?
Zal zij
-    zoals bij de profeet Joël -
veranderen in duisternis?

    0-0-0-0

Zolang de zon er is,
bloeie zijn naam.

            psalm 72, 17

augustus 2008

Eens wordt ons vast en zeker
de rekening aangeboden

voor de zonneschijn
en het ruisen van de bladeren,
de zachte lelietjes van dalen
en de donkere zilversparren,
voor de sneeuw en de wind,
voor de vogelvlucht en
het gras en de vlinders
voor de lucht die wij
ingeademd hebben
en de blik op de sterren

en voor de dagen,
de avonden en nachten.
Eens wordt het tijd,
dat wij vertrekken en betalen:
" De rekening, alstublieft ".
Doch wij hebben
buiten de waard gerekend:
" Ik heb jullie uitgenodigd " zegt Hij en lacht.
" Zover de aarde reikt, het was voor mij
een genoegen ".
Lothar Zanetti

Met onze zoon van nu 17 lentes jong heb ik van 2001 tot 2007 de ronde van Nederland gefietst.
Gestart in de kustplaats St. Maartensvlotbrug hebben we
in zeven jaar zeven dagen lang
de grenzen van ons kikkerland opgezocht.
Eerst noordwaarts: gehopt van waddeneiland naar waddeneiland.
In Delftzijl in 2003 tijdens de 'Delfsail' de meest fantastische zeilschepen
van overal vanuit de geheel wereld bezocht.
Daarna zijn we vervolgens
afgedaald van het hoge noorden naar het diepe, diepste zuiden.
In Limburg fietsen we vele kilometers op een fietspad ter breedte van een fietswiel.
Dit fietspad loopt over de grens van Nederland en Duitsland.
Waar in het hoge noorden de kleine eethuisjes eerst van 16.00 uur open zijn
en we voor een goede maaltijd genoodzaakt zijn tot vier uur door te fietsen,
kan in het Limburgse land reeds om half elf in de morgen
een koele blonde Leffe genoten worden.

Verbazing
Een van de meest indrukwekkende ontdekkingen van onze zoon is geweest,
dat er talloze kraampjes langs de wegkant staan,
waar appels, tomaten, peren, een krop sla meegenomen kan worden,
als je een klein bedragje in het potje stopt, dat daarvoor gereed staat.
'Maar papa, dat betalen de mensen toch niet ...' zegt hij vol verbazing.
En hij gooit de twee euro in het geldbakje en geniet zijn appel.

Slaapdronken
We vervolgen onze reis.
Ik zal u alle details besparen van de fietstocht.
Maar ze zijn bijzonder, zeer bijzonder.
Tot we in Cadzand in Zeeuws Vlaanderen aankomen.
Op de boerderijcamping.
We melden ons bij de ingang van de boerderij.
Niemand te bekennen.
De tent wordt opgezet.
Aan de zeekust eten we ons avondmaal en gaan te bed.
Rondom de klok van elf (23.00) uur, klopt iemand op onze tent.
Wie we zijn.
We noemen onze naam.
De camping is vol.
zegt de boerin,
een jonge Zeeuwse vrouw.
Dat stond niet op het bord bij de ingang
en er is voldoende plek
luidt ons antwoord.
Ja, dat klopt, maar we mogen maar tien tenten herbergen
En als de inspectie komt, wordt het stevig betalen.
Wilt U de boete voor ons betalen.
Neen, liever niet,
zeggen we slaapdronken
(eigenlijk zeggen we:
mevrouw,
mogen we niet gewoon gaan slapen,
we hebben vandaag 105 kilometer
tegen de Zeeuwse wind in gefietst.)
Als u morgen vroeg even langskomt,
betaalt u de rekening en zoeken we en oplossing.
De volgende morgen vroeg opgestaan,
gewassen
(zie hieronder de tekst, die we daar in het wasgebouw hebben aangetroffen).
Uitkomst:
We mogen blijven, als we onze tent dertig meter verschuiven
en opzetten nabij een onbewoonde caravan.

Gast
In het wasgebouw treffen we de tekst van het 'Onze Vader' aan
met op de achterzijde de dichtregels van Lothar Zanetti.
Bijzonder zo'n tekst.
En ach, de rekening.
Is al dat schoons, dat ons omgeeft in geld uit te drukken.
En als het al zo is, kunnen we die rekening wel betalen?
We gaan op zoek gaan naar de laatste (euro)centen in onze portemonnee.
( Ook met het oude geld mag nu betaald worden ).
Nog voordat we het geld gevonden hebben, klinkt een stem:
" Ik heb jullie uitgenodigd. Jullie zijn mijn gast.
Wees welkom en geniet zover als je tot de einder en nog ver daaroverheen kunt zien." 

Heb je wel genoten van het weidse uitzicht,
het groene leven,
de zuivere lucht,
die je als levensadem heb ingeademd?
Gezien heb ik veel.
En genoten, ja zeker.
En ja, het is waar:
ik kan u verzekeren,
dat al dat moois niet te betalen is.
U vraagt slechts een schijntje
voor wat ik gezien heb
en ik heb nog lang niet alles gezien.

juli 2008

DE ENGEL IN JOU

De engel in jou
verheugt
zich over je
licht
weent over je duisternis

Uit zijn vleugelen stromen
woorden van liefde
liefkozingen in gedicht

Hij bewaakt
je weg

leidt je schrede
engelwaarts

            Rose Ausländer 

                  Α     Ω

Zo blijft het dan: geloof, hoop, liefde, -
deze drie;
maar de grootste van deze is de liefde.

Paulus in zijn eerste brief
aan  de Korintiërs, hoofdstuk 13, vers 13

0-0-0

WAT HET IS

Het is onzin
zegt het verstand
Het is wat het is
zegt de liefde

Het is ongeluk
zegt de berekening
Het is niets dan pijn
zegt de angst
Het is uitzichtloos
zegt het inzicht
Het is wat het is
zegt de liefde

Het is belachelijk
zegt de trots
Het is lichtzinnig
zegt de voorzichtigheid
Het is onmogelijk
zegt de ervaring
Het is wat het is
zegt de liefde

                Erich Fried

De filosoof en de koningin
Op 1 februar1 1647 verstuurt de Franse filosoof René Descartes
via een omweg een 'Brief over de liefde'
aan de mooie koningin Christina van Zweden.
Zij zal zijn schrijven nooit beantwoorden.
Wel nodigt Christina René uit naar Stockholm te komen.
Zij wil van hem onderwezen worden in de filosofie.
Er zijn slechtere motieven te bedenken om degene,
die je bemint, in je nabijheid te krijgen.
Descartes gaat, houdt verblijf in haar paleis
en zal snel aan een longontsteking sterven.
Maar is dit het echte verhaal?
Het gerucht gaat, dat deze fransman gewoon gestorven is,
omdat hij het hartstikke koud had in het kille Zweedse klimaat.
Of luidt het antwoord nog anders:
zijn liefdesbetoon aan haar blijft onbeantwoord.
Christina heeft niet vanuit haar hart gereageerd op zijn brief.
Wat hij haar geschreven heeft in zijn brief?
… zo voelt men ook in het geval van liefde rondom het hart een soort van warmte …
Zes schrijfsters zullen de brief van Descartes
350 jaar later van een antwoord te voorzien.
Juli: de maand van de liefde?
Wat zullen deze muzen van het goede woord schrijven
als antwoord op zijn 'Brief over de liefde'.
Deze brief maakt des te meer nieuwsgierig,
daar René Descartes de legendarische woorden sprak:
cogito, ergo sum -
ik denk, dus ik besta.
Of wil hij zeggen:
amo, ergo sum -
ik bemin, dus ik besta?

0-0-0-0

juni 2008

AAN DE ZON

Zon kom op, maak een dag.
De nacht duurde lang genoeg.

De zon, hij woont in het huis van zijn vader,
veert overeind en wast zich
in de bron aller sterren.
Een mooie avontuurlijke jongen
van twaalf is de zon
hij heeft de woorden gespeld
de boeken gelezen
hij heeft langs de zelfkant gezworven
hij kent ze wel, die van de wereld.
Hij zet zijn eerste schreden voorzichtig
en daalt als dauw op de velden,
de zevende dag van de zomer.

Hij zal over zeeën schrijden
stranden overstralen, hij heeft
een spel in de zin:
met open lippen, gespreide armen
iedereen en allen tezamen omvatten -
één seconde doet hij zijn faraonische
dubbelganger, de slavendrijver, vergeten.

Hij zal de kinderen der witten
roden en bruinen
en die der zwarten doen laaien.

Jij, jongen, jij licht van de wereld,
jij houdt van de kwaden niet meer of minder
dan van de goeden, wie kan
jouw harde en zachte kussen vergeten?

Niet die in het hol van hun puin
met dichte ogen liggen te wachten,
niet de versjacherde meisjes,
niet in hun kerkers de boeven.

Niet wij die jou hebben geweten
en straks weer de nacht ingaan.

            Huub Oosterhuis  

                Α       Ω

Zo lang de zon er is, bloeie zijn naam.

Psalm 72, 17

                - - - - - - - -               
Zon
Het lichtende en verwarmende hemellichaam
dat aan onze aarde en de overige planeten licht en warmte geeft
en voor ons meer dan één schijnbare beweging heeft.
De zon volgens 'Het Groot Woordenboek der Nederlandse Taal',
bijgenaamd de Dikke Van Dale.
Zij - de zon is vrouwelijk - staat weer stralend aan de hemel,
maakt geen onderscheid naar ras, kleur en sekse,
kijkt vanuit de hoge op ons neer
(en over haar schouder kijkt de Here God (m)) mee.
Zij, de zon laat haar licht schijnen over goeden en kwaden.
Zij geeft licht en warmte aan de mens hier op aarde.
En de grote dichter van het boek prediker
laat zijn dichtersader volstromen met zon:
Zij komt op en zijn gaat onder.
Onder de zon is de mens wijs en tobt zich af.
Kwaad en onderdrukking heb ik gezien onder de zon.
Er is niets nieuws onder de zon.
Echt waar: echt niets nieuws?
Dat belooft niet veel goeds voor de toekomst.
Dan zal ons verdere leven bestaan
uit de herhaling van het tot heden geleefde leven:
de mens slaagt met al zijn en haar zelfkennis,
met al zijn inkeer niet in een echte ommekeer,
in een wending ten goede,
hoe zeer hij zich daartoe ook inspant.
En de zon: zal zij - zoals bij de profeet Joël - veranderen in duisternis?
Uiteindelijk zal de zon der gerechtigheid opgaan.

0-0-0-0

MAAND MEI 2008

PETITE SUITE VOOR SOLOSTEM 

III

Om wat waar is
en niet te geloven
wat het lichaam te buiten gaat
de adem te boven
is er leven buiten het leven
zijn er talen buiten de taal

ik schrijf andere woorden
dan die je leest
liefde
staat er
ik schreef
jij

                Ellen Warmond

ps: poëziesuggestie voor Pinksteren

DE GEEST M/V         
Pinksteren - het feest van de geest, staat voor de deur. De geest, die waait waar zij wil.
De geest, een woord van het mannelijk geslacht.
Mijn oude hoogleraar Gilles Quispel placht echter te zeggen,
als hij kwam te spreken over de Heilige Geest:
"Dames en heren, de Heilige Geest is een vrouwe".
In de hemel zoals ook op de aarde wordt God als gestalten gezien die in relatie staan.
God in de gestalte van Vader, Zoon en Geest is God in relatie tot de mens.
God is niet los verkrijgbaar buiten de mens om.
Zoals de gelovige mens niet kan bestaan buiten de betrekking met God om.
God, naar wie de mens (ver)wijst, gaat ons menselijk verstand te boven.
God, groter dan ons hart. Hier kan mijn verstand niet bij.
God te zien,
God (in het duister van het leven) te tasten, te naderen in de gestalte van Vader, Zoon en Geest:
een / de heilige familie: La Santa Familia?
Op Eerste Pinksterdag is het tevens de dag van de moeders.
Moederdag - een dag zonder christelijke oorsprong,
want Maria is de moeder, moeder van de Heer. Moeder Gods.
Daar kan geen moeder tegenop. Moederdag: gedenkdag.
Moeder als de spil van het gezin vandaag in het middelpunt.
Moeder: symbool van leven, dat ontvangen, gedragen, doorgegeven wordt.
Leven, dat Deo gratia bestaat bij de gratie,
de genade van de moeder,
of op de wijze van de Pinksterhymne:
Kom Schepper, Geest, wees levenskracht,
in 't mensenhart, dat U verwacht.    

            0 - 0 - 0

Heilige Geest, Schepper,
In den beginne zweefde U over de wateren;
U blies leven in alle schepselen
Zonder U sterft elk levenswezen tot een niets-zijn terug.
Kom in ons, Heilige Geest.

Heilige Geest, Trooster,
Door U zijn wij wedergeboren als kinderen van God;
U maakt ons tot levende tempels van uw aanwezigheid,
U bidt in ons met gebeden, die te diep zijn voor woorden.
Kom in ons, Heilige Geest.

Heilige Geest, Heer en Gever van leven,
U bent Licht, U brengt ons licht;
U bent goedheid  en bron van alle goedheid
Kom in ons, Heilige Geest.

Heilige Geest, Levensadem,
U heiligt ons en ademt leven in het hele lichaam in de kerk;
U woont in ieder van haar leden,
en zult eens nieuw leven geven aan onze sterfelijke lichamen.
kom  in ons, Heilige Geest.

            Taizé

                                   Α   Ω

Kom, Schepper, Geest, wees levenskracht
in 't mensenhart, dat U verwacht.
                        Pinksterhymne

MAAND APRIL 2008

Brief


't is hier zo stil, een avond in april
en zomertijd. Dus schijnt de zon
de serre in waar ik de drank begin
met buiten merel koolmees kraai
en eeuwig gras zo groen als.
Alsof ik hier niet ben, zo doet de wind
in het lichtgroen en weet de kamer
niets van mij. Ben ik voorbij.
Wat is een mens ook voor een ding,
herinnering die met de tijd -
nu ja. Mooi hier. En stil.
Dat wou ik kwijt.


                    Marjoleine de Vos


Brief

" Vandaag schrijf ik u maar een brief. De meditatie kan deze maand wel in de wachtstand. Buiten kleurt de hemel lichtblauw. Een fris twinkelend briesje glijdt mijn werkkamer binnen. De aarde barst open, crocus strijdt met sering. Mannen en vrouwen kleden zich kleurrijk, voorbij aan de donkere wintertijd. Het lijkt, als of een ieder - aangeraakt door deze nieuwe tijd -  er op eens zo maar vrolijker, opgewekter, opgeruimder uitziet. Zo maar of omdat het lente is. Bij de ingang zit een wachter aan de poort, die elke morgen - als er iemand hier binnenstapt - deze gast begroet met de woorden:  wat heeft de Here God de wereld toch wonderbaar mooi geschapen. En -  vervolgt hij -: weet u wat het is: De mensen zien het allemaal niet. Niet zien, wat  zich desondanks aan de aarde ontworstelt aan schoons. T.S. Elliott noemt april de wreedste maand, waar seringen vanuit de donkerte van de aarde ontluiken. Maar is het dit, waarom april wreed genoemd wordt? Mooi hier, zegt die andere dichter, vrouw. Zal het zijn, dat zij vrouw is, dat zij ontvangend kan genieten van wat er komt met alle vragen, twijfels, die daarmee gepaard gaan. Mooi en stil. Stil en mooi. Niet wreed, maar stil zijn en zo ruim baan geven aan de schoonheid van wat de mens omringt: eeuwig gras, de merel … Dit is het, wat ik u wilde schrijven vandaag".
       


'S MORGENS
                        Voor Mai
                       
Het was half vijf 's morgens in April
Ik liep, en floot de St. Louis Blues
Maar ik floot die op mijn eigen wijze
Al fluitend dacht ik: mocht mijn fluiten
gelijken op de zang van de grote lijster
En waarlijk, na enige tijd geleek mijn
fluiten van de St. Louis Blues
op de zang van de grote lijster:
turdus viscivorus.

            Jan Hanlo

                     Α    Ω

April is de wreedste maand,
seringen vormend vanuit het dode land.

                    T.S. Elliott

MAART 2008

LAETARE - WEES BLIJ 

Gebed om een gezond lichaam en een blij gemoed

Schenk mij een gezond lichaam, Heer,
en een wijsheid het gezond te houden.
Schenk mij een gezonde geest, Heer,
die zint op wat goed is en waarachtig,
zodat hij bij 't zien van de zonde niet schrikt
maar weet hoe weer alles in orde te brengen.

Schenk mij een hart dat geen verveling kent,
geen mopperen, geen zuchten, geen klagen.
En laat niet toe
dat ik mij te veel bekommeren zou
om dat iets dat zo opdringerig is
en zich 'ik' noemt.

Geef mij gevoel voor humor, Heer,
de genade om een geestig woord te vatten:
een greintje geluk voor mezelf
waarin ik anderen kan laten delen.
Amen.

            Thomas Webb - Thomas More

Ω A Ω A Ω A Ω A

Vrolijk, opgewekt.
Verheugd, in een aangename stemming,
of om iets goeds dat ons ten deel is gevallen,
of om iets kwaads dat ons bespaard is gebleven.
Tot vreugde stemmend.
Zo maar enkele verklarende woorden
uit 'van Dale, Groot Woordenboek der Nederlandse Taal'.

Verheugd, blij
om iets goeds, dat ons ten deel is gevallen
om iets, kwaads, dat ons bespaard is gebleven.
De uiting van de vreugde
lijkt wel een omkering van
het belijden van de schuld
in het begin van de eucharistieviering.
De schuld op haar kop gezet:
voor U belijden wij,
dat wij gezondigd hebben,
in het kwade, dat wij gedaan hebben
en in het goede dat wij hebben nagelaten.

Blijdschap en schuld:
Een paar apart.
Maar niet helemaal.
Vreugde om iets goeds,
dat de mens ontvangt
dan wel iets kwaads,
waarvan hij vrij is gebleven,
valt de mens ten deel als een geschenk,
als een gave.
In het kwaad, dat de mens aanricht,
of in het goede,
dat hij heeft nagelaten,
heeft de mens een eigen aandeel.

Blijdschap als een gave.
Blijdschap een geschenk,
- als een gave van de heilige Geest -
die blijdschap heeft nog oudere wortels.
Zeer oude wortels,
geaard in het land Kanaän.
Simches en sores,
zeggen de Joden:
vreugdemomenten
en momenten van tegenslag en verdriet.
Simcha
is het Hebreeuwse woord voor blijdschap,
voor opperste vreugde.
Je kunt het wel uitschreeuwen.
Zo blij.
Simcha Torah, 
het Feest van de Vreugde der Wet.
Wie dit feest eens,
misschien wel in het land Israel heeft meegemaakt,
weet hoe uitbundig er gefeest wordt.
Met de Torahrollen wordt uitbundig gedanst,
zingend wordt onvermoeibaar rondgegaan.
De wereld een dansvloer,
waar blijdschap heerst
en vreugde eruit knalt.
Blijdschap en opperste vreugde.

Zondag 2 maart
is het de vierde zondag van de Veertigdagentijd, vroeger ook wel Vasten genoemd. Van oudsher draagt deze dag de naam van Zondag Laetare: Wees blij. Wees blij: het vasten is voor de ene helft gedaan, de andere helft staat nog op ons te wachten. Maar we mogen op deze zondag even stilstaan. Stilstaan en even genieten. Voor een dag  wordt de mens een kleine doorblik gegeven nar Pasen. Klein Pasen, dicht Willem Barnard: Wees blijde nu in 't midden van het lijden. Lijdenstijd - weer een andere benaming van deze veertig dagen op de  weg naar Pasen. 

Zondag 23 maart
Het Hoogfeest van Pasen. De ultieme blijdschap van het leven. Het leven, sterker dan de dood. Woorden, die niet te begrijpen zijn: leven aan de dood voorbij ...

Ω A Ω A Ω A Ω A

Vergeet niet allen die bij je horen,
noem in stilte hun namen,
zweer hen trouw,
train je liefdeskracht,
vergeet niet je bestemming,
denk na, doe goed.
Zo moge het zijn.
Ga in vrede, gelukkige dagen.

        Paasnachtviering - Wegzending en zegen
        Huub Oosterhuis

FEBRUARI 2008

STILLE  LIEDJES  HOOR  IK  GRAAG

       Dit denkt een doof klein meisje:

Ik kan je niet verstaan als je zo hard praat.
Dus ik begrijp er niks van en jij wordt kwaad.
Schreeuwen is een raar gezicht,
raar gezicht.
Dus doe je mond met tanden
maar gauw weer dicht.

De storm beweegt de bomen met veel gezwaai.
Wat heb ik toch een hekel aan dat lawaai.
Geef mij dan maar dat bloemenlied, bloemenlied,
waarop je soms een vlinder dansen ziet.

Ik weet nog van een keer dat ik slapen ging,
En moeder zong een liedje van lieveling,
o zo rustig en zo stil,
o zo stil,
dat ik het nog kan horen
zo vaak ik wil.

                        Willem Wilmink  
      
                                        Α   Ω   

'Wees eens even stil'
vermaant de ouder zijn kind, wanneer 'dat kind' weer eens iets te luidruchtig
zich manifesteert. Radio en televisie staan aan. Op de achtergrond wordt de
laatste muziek van het internet gedownload. Wat een woord. Zeg maar:
vanuit die andere wereld naar beneden gehaald. Op de voorgrond strijden
meerdere  kinderen om de door moeder klaargemaakte heerlijkheden.
Want wie het eerst komt, zal ... Moeder straalt gezag uit.
Voor even is het stil.
Waarna de kinderen het spel hervatten en de stilte in bezit nemen.

Wees eens even stil
Is er nog ergens een plaatsje om stil te zijn. Of blijft er op de achtergrond
altijd en euwig ruis hoorbaar. Is de stilte maar betrekkelijk en klein van omvang.
Voor even geen lawaai. Kan dat nog? Stilte. Mooi woord eigenlijk. Stilte.
Het is niet voorbehouden aan kinderen om lawaai te maken. En het geluid,
dat een kind voortbrengt kan vriendelijk zijn. Een streling voor de oren.
Geluid uit de mond van een mens valt echter in het niet bij het zogenaamde
versterkte geluid rondom heen. De koptelefoon. De auto, die langsrijdt,
waar de bassen bijna de auto uitknallen.
De dansvloer, waar spreken niet meer mogelijk is.

Stilte
Zoveel maten, zoveel soorten. De stilte in de groep, weldadig en ongemakkelijk.
De stilte, die intreedt, waanneer de dominee langskomt - in oude tijden niet zo
heel lang geleden de voorbode van een onheilstijding. De stilte na het verlies
van een verloren dierbare. De stilte in de bergen. Stilte, die oorverdovend kan zijn.
De stilte voor de storm en de stilte na de storm. De stilte van het zwijgen van het orgel
voor de dienst begint.

                   Veel te korte stilte

                's Zondags, dan slik ik de
                namen haastig weg,
                al die namen op weg,

                om ze niet ook nog eens
                over de rand van de
                stilte  te morsen,

                die veel te korte stilte
                voordat wij doorgaan
                met de mis.

                                      van der Graft  

Aankomen in de stilte
"Wil er even rekening mee houden dat een normaal mens uit onze maatschappij
twee dagen nodig heeft om aan te komen in de stilte.
Dan pas kan de stilte-ervaring beginnen. "
antwoordt de abt aan de gast, die een week in het klooster stage wil lopen.
Stilte: zij lijkt zo gemakkelijk en is zo moeilijk. Begin er maar eens aan.
Zullen we dit met elkaar afspreken, dat we veertig dagen lang elke dag
een paar momenten stil zijn. Stil: niet spreken, niet ons overgeven aan allerlei
verleidelijke gedachtes, enkel stil zitten, niet bewegen, stilte betrachten.
Een korte tijd. Voor een korte wijle stil voor God.
 
Stil leven
Veertig dagen: de tijd om ons voor te bereiden op het Hoogfeest van Pasen.
Veertig dagen. De zondagen worden van oudsher niet meegerekend.
Zes dagen even stil en de zevende dag de rustdag: even uitrusten van de stilte.
En dit ritme zes weken volhouden tot wij met andere stillen in den lande (?)
aankomen in de Goede Week en de laatste halteplaats van die week aandoen:
Stille Zaterdag.
Stil: vanwege het verblijf van Jezus in het rijk van de stilte,
waar de dood de baas speelt. De stilte van de dood.
Op die stille zaterdag vertrekken we in stilte en gaan op weg
- aan de dood voorbij - naar het oorverdovende nieuwe leven.

                                                                       Α   Ω

19.7.1961

Erbarm U over ons.
Erbarm U over ons streven,
dat wij onder uw ogen,
in liefde en geloof,
rechtvaardigheid en ootmoed,
U mogen volgen,
in zelfzucht en trouw en moed,
en U ontmoeten
in stilte.

Geef ons een zuiver gemoed,
dat wij U mogen zien,
een nederig gemoed,
dat wij U mogen horen,

een liefdevol gemoed,
dat wij U mogen dienen,
een gelovig gemoed,
dat wij U mogen leven.

U, die ik niet ken
maar aan wie ik toebehoor.
U, die ik niet begrijp
maar die mij heeft toegewijd
aan mijn eigen lot.
U -
            Dag Hammarskjöld